Kamionek cz.3

Kamion zmieniał się wraz z całą Pragą, która przejmowała powoli zarządzanie prawą stroną Warszawy. Tym, co przyciągało ludzi na Kamion i Pragę był handel. To ciekawy materiał do historii Pragi. Oprócz znanego bazaru Różyckiego, na Pradze znajdowały się także inne miejsca, często powstałe wcześniej, przeznaczone do handlu jak te przy ul. Stalowej i Strzeleckiej czy też Brzeskiej i Ząbkowskiej gdzie pierwotnie handlowano końmi. Praga słynęła z handlu zwierzętami, między innymi dlatego, w celu zabezpieczenia odpowiedniej kadry sanitarnej, wybudowano na przełomie XIX i XX wieku Instytut Weterynarii na ul. Grochowskiej. Miejsca targowe były urzędowo regulowane. W 1842 roku Urząd miasta Warszawy wyznaczył miejsca do handlu od rogatek moskiewskich, po obu stronach ul. Wołowej, na ul. Targowej, na placu przy ul. Sprzecznej dzieląc je na 9 obrębów w zależności od rodzaju przedmiotów wystawianych na sprzedaż: 1. materiałów drzewnych, wozów, bryczek (rogatki moskiewskie, ul. Wołowa), 2. wołów, 3. krów, 4. cieląt, drobiu, nabiału i innych drobnych artykułów, 5. sukman włościańskich, kożuchów, czapek i innej tandety, 6. warzyw, owoców, chleba, bułek, itp. wiktuałów, 7. soli i śledzi, 8. koni, 9. wieprzy. Obręby te odpowiednio oznaczono. Ponadto, zabroniono wstrzymywania się fur, lub zakładania targów na ulicach i placach na ten celnie przeznaczonych, w miejscach zaś wyżej wskazanych, prócz targu na konie i wieprze, wszelkie inne artykuły przedawane być mają na środkach ulic, lecz za rynsztokiem, na szerokich chodnikach i placach tym końcem wyznaczonych. Dlaczego zwracam uwagę na te targowiska i tą część historii Kamionka. Jak pamiętamy, nasz zakład który postawił Jan Wedel umieszczony został na parceli ulicy Wołowej, gdzie dawnej handlowano materiałami drzewnymi, wozami i bryczkami. A zresztą można powiedzieć po prostu, że „Praga handlem stoi”. Jeśli pyzy to tylko od pani Anieli, a znowuż flaki wyłącznie od pani Apolonii z Bazaru Różyckiego oczywiście. Na praskim Starym Brodnie, na tzw. „Zagórkach”, ukształtował się jeszcze w IX stuleciu obszerny zespół grodowy mogący uchodzić za pierwociny późniejszych i współczesnych założeń handlowo-targowych. Po pożarze działalności rzemieślniczej na Zagórkach przejął Kamień, zwany też wymiennie Kamionem, usytuowany w górnym biegu Wisły, a będący repliką targu solnego osady Solec na lewym brzegu. I wtedy, gdy na obszarze obecnego Starego i Nowego Miasta Warszawy, nikt jeszcze nie śnił o bujnym osadnictwie miejskim, opodal Kamiona w XII wieku ukształtowała się już ruchliwa osada handlowa, która swą nazwą zaświadcza o zajęciach osadników – Targowe Wielkie. Praga była miejscem ożywionych jarmarków i targów. Poza wspomnianymi już ulicami Targową i Zamoyskiego, rozciągały się kramy i stragany oraz stoiska dla zwierząt także na Jagiellońskiej. Zaś przed rogatkami Grochowskimi, Ząbkowskimi i Golędzinowskimi urządzono place postojowe i targowe dla chłopów przybywających z produktami na targi. Kontynuując działania porządkowe w 1839 roku podzielono targowiska wedle rodzaju oferowanych towarów, osobno na targi bydlęce, końskie, trzody chlewnej, żywności i tzw. potocznie tandety czyli towarów używanych. Targi żywnościowe odbywały się odtąd codziennie, zaś inne dwa razy w tygodniu.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Related posts