Czas wolny jako rekompensata za pracę w godzinach nadliczbowych.

Należy w tym miejscu zaznaczyć, iż czas wolny udzielany jest w miejsce dodatkowego wynagrodzenia, o którym mowa w art. 1511 § 1 K.p. Zatem pracownikowi, któremu udzielono na jego pisemny wniosek czasu wolnego, nie przysługuje dodatek za pracę w godzinach nadliczbowych. Nie zmienia to faktu, iż zachowuje on prawo do normalnego wynagrodzenia za pracę, którą w ten sposób wykonywał (tak Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 09 lutego2010r., sygn. akt I PK 157/09). Niezwykle istotny w niniejszej sprawie jest fakt, iż uprawnienie do domagania się rekompensaty za pracę w godzinach nadliczbowych przysługuje pracownikowi. Przepisy dają mu   zatem możliwość wyboru formy rekompensaty. Warto jednak pamiętać, iż możliwość ta jest w pewien sposób ograniczona. Bez stosownego wniosku pracownika, wybór przechodzi bowiem na pracodawcę. Może on wówczas rozważyć, czy zamiast dodatkowego wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych, nie zrekompensować tego, udzielając czasu wolnego. W takiej sytuacji jednak, pracodawca ma obowiązek udzielić czasu wolnego od pracy najpóźniej do końca okresu rozliczeniowego. Co więcej udzielany jest on wówczas w wymiarze o połowę wyższym niż liczba przepracowanych godzin (art. 1512 § 2 K.p.). Warto również zapamiętać, iż pracownik może złożyć wniosek o udzielenie czasu wolnego w zamian za przepracowane godziny nadliczbowe wyłącznie w formie pisemnej. W takiej sytuacji, pracodawca ma obowiązek taki wniosek zewidencjonować, tak aby w przyszłości uchronić się przed roszczeniami pracownika o wypłatę dodatkowego wynagrodzenia. Warto bowiem zapamiętać, iż roszczenia pracownika z tego tytułu przedawniają się z upływem lat trzech od dnia wymagalności roszczenia, tzn. od dnia następującego po dniu w którym zgodnie z regulaminem pracy, pracownik otrzymuje wynagrodzenie. Z tym terminem przedawniają się zatem nie tylko roszczenia o wypłatę dodatku za pracę w godzinach nadliczbowych, ale także prawo do domagania się udzielenia czasu wolnego w zamian za pracę w godzinach nadliczbowych. Co ciekawe, pracodawca nie jest związany wnioskiem pracownika o udzielenie czasu wolnego. Może go nie uwzględnić. Wówczas ma jednak obowiązek zapłacić pracownikowi dodatkowe wynagrodzenie za pracę, obliczone z uwzględnieniem regulacji art. 1511 § 1 K.p. lub zgodnie z art. 1512 § 2 K.p. udzielić do końca okresu rozliczeniowego czasu wolnego, jednak w wymiarze o połowę wyższym niż liczba przepracowanych godzin nadliczbowych.

MARTYNA BUGAJSKA

Ten wpis został opublikowany w kategorii POMYSŁOWY ZWIĄZKOWIEC. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.